Galeria

Roman Kramsztyk

(1885 Warszawa – 1942 tamże)

Studiował na przełomie 1903/04 w krakowskiej ASP w pracowni Józefa Mehoffera. Studia kontynuował w Monachium, a także i w Berlinie. W 1911 roku wyjechał do Paryża, gdzie związał się z tamtejszym środowiskiem artystycznym École de Paris. W tym też czasie przynależał do Towarzystwa Artystów Polskich oraz Polskiego Towarzystwa Artystyczno – Literackiego w Paryżu. Uczestniczył w paryskich Salonach. Z Paryża regularnie wyjeżdżał do kraju, gdzie wystawiał swoje prace. W 1922 roku został członkiem grupy Rytm, której był założycielem. Poza tym od 1918 roku był również członkiem Grupy Pięciu. Kramsztyk należy do grona najlepszych polskich malarzy. W początkowej fazie twórczości artysty widać wyraźną inspirację sztuką Cézanne’a. Malował martwe natury oraz pejzaże, w których zawracał uwagę na strukturę faktury przedstawienia. Kompozycje te utrzymywał w ciemnej gamie kolorystycznej. W przedstawieniach portretowych sięgał po mocno zaakcentowany kontur, okalający wykorzystywane przez niego bryłowate formy. W późniejszej fazie skupiał się na przedstawieniach figuralnych, malując portrety kobiet, akty. Prace te w swej stylistyce odnosił do twórczości dawnych mistrzów epoki renesansu, manieryzmu oraz baroku. Artysta swoje prace prezentował zarówno w kraju (Warszawa, Poznań, Łódź, Kraków), jak i zagranicą (Praga, Barcelona, Wiedeń, Moskwa, Nowy York). Zginął w warszawskim getcie, rozstrzelany przez hitlerowców.

Panel administracyjny