Aktualności

Niebieski ślimak

2020-10-08

Informacja ukazała się na portalu internetowym ONET, za serwisem Miłośników Tatr : "Tatromaniacy"

Na jednej z tatrzańskich grup, gdzie miłośnicy gór dzielą się także fotografiami, opublikowano zdjęcia ciekawego ślimaka. Wzbudził on zainteresowanie ze względu na nietypowy kolor.

W grupie "Tatromaniacy" często pojawiają się zdjęcia zwierząt, które turyści napotykają podczas górskich wędrówek. Tym razem jeden z jej członków spotkał ciekawego ślimaka przy szlaku na Giewont. - A co to za niebieski przyjaciel? - napisał pod zdjęciem, na którym widać nietypowego mięczaka. Pod wpisem natychmiast pojawiły się komentarze. Część internautów była bardzo zaskoczona niebieskim ślimakiem i wręcz nie wierzyła w jego istnienie, inni podawali w komentarzach jego nazwę oraz dzieli się własnym zdjęciami. "One wyglądają jak z innej planety" - można przeczytać pod zdjęciem.

Jak się okazuje, niebieski ślimak to pomrów błękitny (Bielzia coerulans), czyli gatunek ślimaka trzonkoocznego. Był on uważany za endemit wschodniokarpacki, występujący tylko we wschodniej części Karpat (w Czechach, Słowacji, Polsce, Rumunii, na Węgrzech i Ukrainie), ale został znaleziony także w Westfalii-Nadrenii w Niemczech oraz w górach Turcji.

Najlepiej widoczne osobniki mają kolor niebieski lub fioletowy, zdarzają się jednak również osobniki brązowe. Młode mają inne ubarwienie niż dorosłe, często brązowe, z pasami, które następnie zanikają.

Pomrów błękitny (Bielzia coerulans)

Po raz pierwszy gatunek ten opisany został w 1847 r. przez austro-węgierskiego malakologa Michaela Bielza jako Limax coerulans (w tłumaczeniu na język polski: ślimak błękitny). Obecną nazwę nadał mu w 1851 r. jego syn Eduard Albert Bielz, również malakolog, który przeniósł go do nowo utworzonego rodzaju Bielzia. Jest to rodzaj montoypowy, należy do niego jeden tylko gatunek.

Jest to jeden z większych pomrowiowatych  – gdy się rozciągnie osiąga długość 100–140 mm. Najlepiej widoczne osobniki mają kolor niebieski lub fioletowy, zdarzają się jednak również osobniki brązowe. Młode mają inne ubarwienie niż dorosłe, często brązowe, z pasami, które następnie zanikają. Na głowie posiada dwie pary czułków, większe są czułki drugiej pary, na ich końcach znajdują się oczy. Muszla zredukowana do schowanej pod płaszczem płytki.

Siedlisko jego życia stanowią lasy liściaste i iglaste, kosodrzewina. Przebywa na ziemi, kryjąc się pod pniami martwych drzew i kamieniami. Odżywia się grzybami, porostami i poziomkami. Dojrzałość płciową osiąga w czerwcu-lipcu. Kopulacja odbywa się na ziemi. Jednorazowo składa 30-80, owalnych jaj o długości 4-5 mm. Po złożeniu jaj dorosłe osobniki giną. Zimują jaja oraz osobniki młodociane. Młode ślimaki pojawiają się w maju, dojrzałość płciową osiągają po roku.

W Tatrach pomrów błękitny spotykany jest jeszcze na wysokości 1900 m n.p.m.

Panel administracyjny